171
یه جایی خوندم که هر سلولی هفت سال طول میکشه تا از بین بره و یه سلول دیگه جایگزین بشه .... اینکه بعد هفت سال کل بدن من و تو جدید میشه به کنار ... اینکه چند سال دیگه وجود جدیدت رو نمیتونم ببینم به کنار ... اما یه چیزایی با هزارسال هم فراموش نمیشه ... مثل صدای خندههام وقتی میخوام با شیطنت حرف بزنم ... قصه گفتنام با صدای آروم پشت گوشی تلفن برای تو .... اس ام اسهای قربون صدقه نصف شب یهویی ... چشمام که با اشتیاق نگات میکرد ... رنگ لاک ناخنم اونجوری که دوست داشتی ... صندلی جلو آینه اتاق که همیشه اونجا باهات حرف میزدم .... بعد از ظهرهای بهار که منتظر تلفنت میشدم ... پاستیل خریدنای تو .... انتظار واسه بودنت توی یه جای عمومی ... بوی عطر من .... بوی عطر تو ....
هرچیزیم بتونی فراموش کنی ...
صدای من ... عطر من .... خندههای منو
نمیتونی فراموش کنی
و مجبوری برگردی و بگی
دارم بدون تو میمیرم ...
و من که میدونم چقدر دیر شده ....
و چقدر از مردن گذشته ...
برچسب:
نویسنده: باران جعفری