416

امروز یکشنبه و حدودا ۵ روزه که وضعیت اینترنت کشور به هم ریخته ....

اما وقتی دیدم میتونم وارد اینجا بشم کلی ذوق زده شدم

کلا نمیدونم چم شده

دیگه چیز جذابی توی آدما رو پیدا نمیکنم

آدما اصلا جذابیت خاصی ندارن

ترجیح میدم ازشون دور باشم نبینمشون

در همین حد بدونم که هستن هستن همین

فکر می کردم این احساس من مال دوران pms امه

اما از اونجایی که الان دوران pms نیستم و توی جمعی رفتم که کلی آدم آشنا دیدم و الان احساس می کنم که چقدر وقتمو بیهوده هدر دادم چرا اصلا پیششون رفتم چرا حس کردم که میتونم دوباره باهاشون ارتباط بگیرم اما الان که تنها شدم نمیدونم چرا انقد این تنهایی لذت بخش چقدر دوسش دارم دوست ندارم به این آدما باشم راحت و خوبه

البته شناخت خیلی زیادی رو پیدا کردم این احساس به من القا میکنه حس خودخواهی که توی وجودشون دیدم حس دو رو بودنشون حس خوب نبودنشون ... احساس می کنم چقدر من از اینجور آدما متنفرم از آدمای خودخواه آدمای دورو و آدمایی که ذات بد دارن ... و چقدر برام لذت بخشه که دیگه نمیخوام توی اینجوری جمعها باشم و ازشون دور میشم دور میشم دور میشم.

این روزا ترجیحم اینه که وقتمو صرف چیزهای قشنگ تر کنم

وقتمو صرف گوش کردن پادکست کتاب صوتی آهنگ های قشنگ می کنم به جای گوش دادن به مزخرفات اینجور آدما .... قدم میزنم ورزش می کنم و حال خودم را بهتر می کنم .... جواهردوزی مورد علاقمو انجام میدم و کیف می کنم تو اینترنت می گردم فیلم میبینم به خودم میرسم و کلاه با تنهایی حال می کنم ... فکر میکردم بیزاری از آدمها خیلی خطرناک و ناراحت کننده است اما امروز به این اطمینان رسیدم که دور بودن از آدم و قشنگه خیلی قشنگه ... و چقدر خوبه که این دنیای مجازی هست که برای منی که از آدمای دورو بد خودخواه دور باشم و پناه میارم مثل همیشه به اینجا به وبلاگم به خودم