منتظرم این دو خط مونده از این دانشگاه تموم بشه تا هررررچیییی نخ و طناب و بند وجود داره قیچی کنم ... تمام کتابهای دانشگاه . تمام شماره آدمهای این دانشگاه .... کانالهای دانشگاه ... هرررررچییی که یادآور و نشونهای از این دانشگاه باشه .... از یه تیکه کاغذ گرفته تا آدمها ...
از نظر من هرچیزی دورهای داره .... وقتی دیگه چیز مشترکی نباشه باید فراموش بشه ... باید ترک بشه ... باید کنار گذاشته بشه ... حتی اگه بهترین خاطرات باهاش داشتی ...
ترک کردن و فراموش کردن سخت و لذت بخشه ...
فقط همین دوخط مونده ....
همین دوخط که تموم بشه ...
برچسب:
نویسنده: باران جعفری